De beste bestemmingen
in september

Als je in september nog echt zomer wilt, rijd je naar het zuiden van Frankrijk. Tussen Marseille en Cassis ligt het Nationaal Park Calanques: witte kalkkliffen die recht de zee in vallen, met turquoise inhammen ertussen. In augustus is het gebied vanwege brandgevaar vaak deels gesloten en staan de parkeerplaatsen vol. In september mag je er weer vrijwel overal lopen en heb je het strand van En-Vau soms bijna voor jezelf.

Vanaf daar heb je keuze genoeg. De Gorges du Verdon voor de bergwegen, de Camargue voor de vlakte en de flamingo's, of de Ardeche als tussenstop op de heenweg. Wat in september vervalt, is de lavendel: die is in juli geoogst. Wat je ervoor terugkrijgt is de wijnoogst in de Cotes du Rhone en zeewater dat nog aanvoelt als augustus.

De Pyreneeen zijn in september op hun mooist. De hitte van augustus is eruit, de zomerkuddes komen van de hoge weiden af en de lucht is scherp genoeg om vanaf een pas tot in Spanje te kijken. De bergmeren, de cirques van Gavarnie en Troumouse, de Col du Tourmalet en de Route des Lacs zijn allemaal nog open, maar zonder de campers bumper aan bumper die er in augustus staan.

Wat je wel merkt is de temperatuur 's nachts. Op 1.200 tot 1.600 meter kan het in september tegen het vriespunt lopen. Precies daarom is dit een bestemming voor een camper met een echte verwarming aan boord, niet voor een tentje.

Het gebied ten noorden van Milaan is de meest ondergewaardeerde camperbestemming van Europa, en in september klopt alles er. Het Comomeer, het Lago Maggiore en het kleinere Lago d'Orta liggen op een uur van elkaar, met bergwegen ertussen die in de zomer dichtslibben en nu gewoon rijden. Het water is nog warm genoeg om in te zwemmen, de terrassen aan de kade zijn niet meer volgeboekt en de veerboten varen nog op zomerdienst.

Combineer het met de steden. Bergamo Alta ligt op een heuvel met muren eromheen en is in een halve dag te doen. Milaan zelf is met de camper lastig, maar vanaf een camperplaats aan de rand rijd je zo met de metro naar binnen. En als je toch zo ver bent: over de Passo dello Stelvio of de Gotthardpas terug is de mooiste omweg die je kunt bedenken.

Slovenie is zo groot als Noord-Holland en Utrecht samen, en heeft alles: hoge Alpen, een turquoise rivier, grotten, wijnheuvels en vijftig kilometer kust. Je rijdt in twee uur van het meer van Bled naar de Adriatische Zee bij Piran. Voor een camper is dat ideaal, want je verzet je kamp elke dag zonder halve dagen te verliezen op de snelweg.

De Soca-vallei is het hoogtepunt. De rivier heeft een kleur die op foto's overdreven lijkt tot je er zelf staat. In september is het water laag en helder, de rafters zijn weg en de Vrsic-pas met zijn zesenveertig haarspeldbochten is nog open. Wildkamperen is in Slovenie niet toegestaan, maar het land heeft een dicht net van kleine, goedkope campings en officiele camperplaatsen.

Wie geen twee weken heeft, rijdt naar Zuid-Duitsland. In een dag ben je in Baden of Wurttemberg, en september is daar de maand van de oogst. De heuvels rond de Kaiserstuhl, het Taubertal en de Neckar kleuren om, de dorpen houden hun Weinfeste en overal langs de wijnroutes staan kleine, goed onderhouden Stellplatze, vaak bij een wijnboer en vaak voor een paar euro per nacht.

Het is de bestemming voor een lang weekend of een week: 's ochtends door de wijnbergen wandelen, 's middags de camper verzetten, 's avonds een fles kopen bij de boer bij wie je staat. Combineer het met het Zwarte Woud, de Bodensee of de Elzas aan de andere kant van de Rijn, dat ligt allemaal binnen een uur of twee.