Romantische weekends
in eigen land

Een eiland doet iets met een weekend. Je rijdt de boot op in Den Helder en twintig minuten later ben je eraf, en alles gaat langzamer. Texel is groot genoeg om drie dagen te vullen en klein genoeg om alles met de fiets te doen: de vuurtoren op de noordpunt, De Slufter waar de zee bij storm het duin in loopt, de bossen bij De Koog en de wadkant bij Oudeschild waar de kotters binnenkomen.

Doe het in deze volgorde. Vrijdagavond aankomen en niets doen. Zaterdag met de fiets naar De Slufter en terug over het strand. Zaterdagavond oesters en Texelse schapenkaas op tafel in de bus. Zondag de vuurtoren beklimmen en met de laatste boot terug, of nog een nacht blijven.

Nederland heeft meer dan honderd natuurkampeerterreinen: kleine, eenvoudige terreinen in het bos of aan de rand van een natuurgebied, zonder vaste plekken, zonder animatie en zonder rijen caravans. Je zoekt zelf een plek tussen de bomen. Op de Veluwe liggen er een stuk of tien, van de Hoge Veluwe tot de bossen bij Ede, Otterlo en Nunspeet.

Het is precies het soort plek waar een off-grid bus tot zijn recht komt. Je hebt geen stroomaansluiting nodig, geen sanitairgebouw en geen aansluiting voor water. Vroeg opstaan is hier een cadeau: de hei staat in augustus en september paars, en om zeven uur 's ochtends heb je hem voor jezelf.

Zeeland is het enige stuk Nederland waar de zon in zee zakt en waar je er ook nog bij kunt staan. Rijd de Oosterscheldekering over en je bent in een landschap van dijken, kreken en dorpen die na het hoogseizoen weer van de Zeeuwen zijn. Neeltje Jans voor de wind, Zierikzee voor de haven en de terrassen, Cadzand voor het brede strand en Domburg voor de duinen.

Het culinaire deel is hier geen bijzaak. Oesters uit de Oosterschelde, mosselen uit Yerseke en een fles wijn op de tafel voor de bus met uitzicht op het water. Ga in mei, juni of september, dan is het zacht, licht en rustig, en zijn de camperplaatsen aan de dijk gewoon vrij.

In Drenthe zit de romantiek in het donker. Boven het Dwingelderveld en het Lauwersmeergebied hangt de donkerste hemel van het land, en op een heldere avond zonder maan zie je de Melkweg met het blote oog. Overdag rijd je door het beekdal van de Drentsche Aa, langs esdorpen, hunebedden en houtwallen, over wegen waar je nauwelijks een auto tegenkomt.

Dit is het weekend waarin je niets plant. Fiets een rondje, eet vroeg, en zet daarna twee stoelen naar buiten. Neem een deken mee, want het koelt in Drenthe sneller af dan aan de kust. De standkachel in de bus doet de rest.

Soms wil je alleen een nacht weg. Dan rijd je de Vecht op. Tussen Weesp en Utrecht ligt een lint van buitenplaatsen, theekoepels en witte bruggen, met dorpen als Loenen, Vreeland en Breukelen ertussen. Het is drie kwartier rijden vanaf Amstelveen en het voelt als honderd jaar terug.

Zet de bus bij een jachthaven aan het water, huur een sloep voor een paar uur en eet 's avonds in een van de dorpen. Wil je er nog een dag aan vastplakken: de Utrechtse Heuvelrug ligt een half uur verder, met bossen, landgoederen en de Kaapse Bossen om doorheen te fietsen.